ATTENTIE:
MAANDAG 19 JANUARI A.S. – HERVATTING VAN
DE TV-RECENSIES
2009
De Tv-recensent
Donderdag 11 december 2008
VIER WEKEN: ZO NU EN DAN
Tot onze grote spijt zullen wij wegens
buitenlandse verplichtingen in de rol van Tv-recensent gedurende de komende
vier weken slechts fragmentarisch op deze plaats van ons kunnen laten horen.
Het is het nadeel van een eenmans-productie die averij oploopt als er nog meer te
doen valt in het leven dan buiskluistering. Daar waar mogelijk zullen wij
gedurende die periode de afwezigheid onderbreken met een stevig levensteken om uw en ons televisiehumeur toch enigszins op peil te houden.
Derhalve: geen ziektes, demotivatie of andere malheur, maar soms moet de
schoorsteen rokend worden gehouden, of zoals mijn grote vriend –ex cameraman- Lajos Kalanos dat, na vrije
vertaling in- en uit het Hongaars, anderszins pleegt uit te drukken: “de kachel moet ruiken”.
In die te bezoeken buitenlanden zijn de
meeste Nederlandstalige zenders overigens goed te ontvangen dus het kan zomaar
zijn dat de absentie geringer uitvalt dan menig programmamaker verkiest en
wenselijk acht.
Met andere woorden: blijf alert want
het kan zomaar zijn dat het “zo nu en dan” wat frequenter uitvalt dan de
vooruitzichten zich laten aanvoelen.
Niettemin excuses als u een keer te
vaak en voor niets langs wipt – het kan de dag erop verschrikkelijk worden
goedgemaakt.
Fijne feestdagen
De Tv-recensent
Woensdag 10 december 2008
TV-VOER VOOR NACHTKIJKERS
Wat is het toch zonde dat
nachttelevisie in ons land eigenlijk niet bestaat. Weliswaar zijn de zenders
van de publieke omroep alle drie geopend, maar wat worden er kansen gemist om
een behoorlijk aanbod van eerder uitgezonden programma’s die het kijken meer
dan waard zijn nogmaals in de huiskamer te brengen.
Honderdduizenden smachten er ’s nachts naar dat er iets behoorlijks
wordt uitgezonden maar even zovelen
moeten het doen met urenlange herhalingen van hetzelfde. Zo is er nog iets voor
te zeggen dat de journaals van de avond tevoren nogmaals
vertoond worden, hoewel de twijfel al groeit bij het continu Gerrit Hiemstra te moeten volgen met aanhoudend hetzelfde
weerbericht.
Maar het is toch van een ontstellende armoede dat aan die
herhaaljournaals geen korte bulletins worden toegevoegd met het actuele nieuws.
Al is het maar een presentator die de
laatste berichtjes voorleest.
Met een uiterst minieme redactie kan
dit worden gerealiseerd.
Nu lijkt het erop alsof vooral de
eigen site vele uren lang in het journaal www.nos.nl moet worden gepromoot.
Nog veel erger is het gesteld op de
andere twee netten waarop een niet aflatende propaganda wordt bedreven voor de
eigen omroepen, zenders en programma’s zonder dat we die programma’s in
volledigheid te zien krijgen.
Zo turen wij er onafgebroken naar de rubriek “In Beeld” en zien daarin Astrid Joosten een nacht lang promotie
bedrijven voor haar Hof van Joosten,
kennelijk nodig trouwens omdat de kijkers dit programma overdag massaal mijden.
En opnieuw, en weer opnieuw en dan nogmaals…je zou er slaap van krijgen, terwijl voor de
meesten onder ons die ‘s nachts actief zijn het de bedoeling is dat de slaap
wordt bestreden.
Of wat te denken van dat ene programma, wie daar arbitrair de besluiten
toe neemt is sowieso
al een raadsel, dat wél een gehele nacht lang in volledigheid wordt herhaald,
zoals De Wereld Draait Door of anders
Pauw & Witteman.
Een normale redenering luidt: één
keer is genoeg, en dan hebben we dat wel gezien, maar nee…tot de vroege ochtend
zien de nachtkijkers almaar hetzelfde.
Op die manier komt er geen eind aan
de donkerte.
En dat terwijl er een reusachtige
hoeveelheid programma’s bestaat dat het ook of veel meer zou verdienen ’s
nachts nog eens te worden herhaald. Al was het maar omdat dit het moment bij
uitstek is om de videorecorders (ze bestaan nog steeds) of Dvd-recorders het
werk te laten doen waarvoor de apparaten zijn aangeschaft.
Ook hier…wat logisch is wordt nagelaten, Hilversum doet geheel de eigen
zin, en geen kijker zit op deze malle indeling van zendtijd te wachten.
Is het een kostenkwestie? Nee, dat al helemaal niet.
Voor hetzelfde of veel minder geld kunnen best de eigen producties van de
laatste dagen eenmalig worden herhaald, om het maar niet te hebben over dat
enorme beeldarchief waarin zoveel fraais van tientallen jaren prachtige
televisie nu nutteloos ligt opgeslagen, en dat zonder enige kosten zo weer kan
worden uitgezonden.
En als er ’s nachts al eens iets
bijzonders wordt gedaan is meteen de vraag aan de orde waarom dat niet overdag
wordt uitgezonden.
Zo zagen wij Paul de Leeuw zich bij zijn jubileum inspannen van ’s avonds half
negen tot de volgende ochtend half negen, terwijl het natuurlijk honderd maal
effectiever geweest zou zijn indien De Leeuw dit programma had kunnen maken op
een zondag van ’s ochtends elf tot ’s avond elf. Het zou bovendien miljoenen
kijkers extra hebben opgeleverd.
Wat voor de hand ligt wordt vermeden,
wat onlogisch is wordt bedreven.
En zo moeten vele wakkere
honderdduizenden elke nacht deze treurnis over zich heen laten gaan, en
uitwijken naar…ja waarheen, want laten we niet vergeten dat de commerciële
zenders het zo mogelijk nog meer laten afweten met hun
smerige pulpnachten.
En in dat laatste schuilen juist de
kansen voor de publieke omroepen om zich te onderscheiden op een manier
waarvoor hen ooit het bestaansrecht werd toevertrouwd.
Aan de andere kant, een beter slaapmiddel
dan de huidige nachtprogrammering is mij onbekend.
Zet de televisie aan en je bent
binnen tien minuten vertrokken.
De Tv-recensent
Beste TV-recensent,
Het is nog net ietsje
droeviger gesteld met de nachttelevisie dan u beschrijft: er is ook nog sprake
van dommigheid: Het Hof van Joosten waarvoor blijkbaar de hele nacht
"reclame" is gemaakt, wordt momenteel niet uitgezonden, en staat ook
niet in de programmering voor de (nabije) toekomst. Tja…
Vriendelijke groet,
Wim van Klaveren - VARA
Maandag 8 december 2008
EEN BETERE HOOFDROL
Zo kan het dus ook. In de Hoofdrol. Niet op Nederland
1 met de zoveelste BN-er, ditmaal Wendy. Het gebeurde
een net verderop, en het heette By Yerli.
Voluit heet ze Nilgün Yerli
(38). Ze is schijfster (o.a. De Garnalenpelster), en cabaretière, maar vooral van
Turkse komaf. Maar na 28 jaar Nederland was het nog
steeds wennen bij ons. Vandaar dus, dat ze terugging.
Maar ja, nu moet ze haar eigen land
ontdekken. En het middel is een vondst van jewelste. Een aantal Nederlanders
mag van de AVRO overkomen om dat samen met haar te doen. En die keus bevalt ons
bij de eerste aflevering meteen al. Geen Joling en…maak de rij maar af.
Nee, hij wist helemaal niets van Turkije, zo bekende Huub van der Lubbe openhartig. Totaal niets.
En dan doe je zoals het hoort: je
trekt je beste pak aan, driedelig in dit geval, fraaie stropdas en nog meer om
zo verzorgd mogelijk in dat vreemde gastland te arriveren.
Niet met vooringenomen standpunten en
eigenwijzigheden, maar volstrekt blanco en misschien
zelfs neutraal.
En zo moet het als je vreemdgaat.
Het zootje bij Llink
op drie kan er wat van leren.
Los daarvan, welke gezonde vrouw zou
Huub van der Lubbe niet op visite willen hebben?
Dit was dus gisteravond op twee (20.20 uur), bij de AVRO. Wat een warme
confrontatie en fijne televisie. Huub van der Lubbe, zanger van popgroep De
Dijk paste als geen ander in het interviewstramien van Yerli.
Ze bezochten Izmir,
haar woonplaats, de Turkse cultuur, gewoonten, maar voornamelijk zichzelf…omdat
diepgang niet cultureel gebonden is.
Al vier jaar geleden bedacht Yerli dit
concept: je eigen land leren kennen door het te laten zien aan anderen.
Eigenlijk ligt het zo voor de hand, want iedereen die wel eens kennissen van
ver in de eigen omgeving toeristisch of cultureel rondleidt, weet dat de eigen
ogen dan pas goed opengaan. Maar kom maar eens op het idee er een
televisieprogramma van te maken.
Bovendien, tussen Nilgün
Yerli en Huub van der Lubbe gebeurde nog veel meer.
Twee enorme persoonlijkheden die elkaar de loef afstaken in bescheidenheid en
wederzijdse leergierigheid en interesse. Dus dat werd geloofwaardige
genegenheid. En daarom handelde het nadrukkelijker om hen dan om de Turkse
entourage. Dubbele winst. Dat andere komt ook wel. En nu vinden we zijn muziek
en haar boek nog beter.
Tel daarbij op de meer dan uitstekende geluidsregistratie (!) van de
gesprekken en vakmatige montage alsof dit mobiele locatieprogramma met drie camera’s
was gedraaid en het verklaart waarom het programma werkelijk een genot is om
naar te kijken, om erbij te mogen zijn.
We varen mee in bootjes, bezoeken de
markt, boekenwinkels, dromen weg bij een kampvuur en toch overkomt ons geen
moment dat vervelende gevoel als toerist te worden rondgezeuld.
Veel doelstellingen vielen samen in
net zoveel sfeervolle televisielagen. Prachtig.
Jammer van dat kleine
schoonheidsfoutje. Het is futiel, een dergelijk pietepeuterig
minpuntje, maar omdat het aan het slot kwam van verder een zowel inhoudelijk
als technisch perfect document toch jammer, die armetierige schokkerige
aftiteling waardoor er voor de kijker onbekend bleef wie al dit fraais en
zinvols hadden samengesteld.
Ruime kans nog om het goed te maken
want de komende weken gaat Nilgün Yerli
met Pierre Wind op zoek naar de Turkse keuken, dringt ze met politicus
Alexander Pechtold door tot het politieke hart van
het land en met scenarioschrijfster Maria Goos reist
ze naar het archeologische gebied Efeze.
Jammer dat Huub van der Lubbe dan
moet afvallen. Kan hij niet nog wat nablijven, By Yerli?
Niettemin, nog driemaal smullen dus
van toptelevisie.
De Tv-recensent
Zondag 7 december 2008
JURY-GESJOEMEL BIJ KORENSLAG
Wij moeten onze
korte aandacht ervoor toegeven. Want ondergetekende wilde zich niet langer dan
tien minuten hieraan ergeren, en haakte dus toen al af. Niet vanwege Henny
Huisman. De televisiegoeroe is door de wol geverfd, blijft een aangename
gastheer en leidt elk optredend gezelschap speels door de procedure heen, ook
al was gisteravond, meer dan ooit eerder bij zijn programma’s het geval was, de
beeldenhoeveelheid in een ordeloze verzameling mootjes gehakt.
Het werd gisteravond (Ned. 2 –
19.55 uur) een onoverzichtelijke en onhoorbare brij van koren die in
audities gedurende slechts een paar zangmaten aan de kijker werden voorgesteld
alvorens ze meteen een groene- (doorgaan) of rode kaart (wegwezen) kregen
voorgehouden. En dat alles in een stijl die lustig gekopieerd was van al wat er
in Idols-vormen eerder te zien was geweest. Jatwerk
dus, maar wel leuk voor het koorzingende verenigingsleven dat nu voor de tweede
maal op de televisie mag. Althans, zolang het een jury behaagt. Wij thuis doen
minder ter zake.
En voor het jury-gedoe
heeft de EO nu een tombola gecreëerd. Je stopt je ziel en zaligheid in een bak
juryrommel en wat eruit komt staat hier beslist niet aan gelijk.
Want daar was ie weer, Bert van der Veer, de
man die Korenslag zomaar in zijn
eentje heeft bedacht zoals hij zoveel anders helemaal alleen zonder ideeën van
anderen aan de televisiegeschiedenis heeft geschonken, inclusief zijn
megalomane persoonlijkheid waarmee hij zichzelf nu als jurylid zelfs durft laat
ondertitelen als tv goeroe, terwijl wij zojuist kennelijk volkomen ten onrechte
Henny Huisman op die schaal hadden vermoed.
Nu heeft Van der Veer bovendien het
geluk aan zijn zijde dat je momenteel helemaal niets hoeft te kunnen als
tv-jurylid bij de EO.
En omdat het naar zo iemand nog lang
zoeken was heeft hij nu dus zichzelf maar moeiteloos in die stoel genesteld.
Hij kan geen noot zingen, verschillen tussen een notenbalk en balkenbrij zijn
hem vreemd, hij weet geen toonladder in C aan een blokfluit te ontfutselen,
maar nu dus wel keizer Nero spelen om met de duim omlaag een zingende
vereniging een pak ransel te geven. Op dezelfde manier dus als waarop hij bij
een serie andere omroepen met een brede glimlach ongemotiveerd en opvallend
wellustig mensen ontsloeg.
Soms gaat de duim ook omhoog, want na
een minuut of acht was er het jongerenkoor VOX dat wij thuis vijftien seconden
mochten beluisteren, en meteen door mocht naar de volgende ronde. Het enige
jurylid dat er iets van vond was Van der Veer zelf, en zijn totale rapport
bestond uit de volgende zin:
“…Er kom een lading groene T-shirts de studio in en we gingen plat. Zo
simpel is het gewoon…”.
Ook deze toon herinneren wij ons in
relatie tot zijn personele aannamebeleid bij die vroegere zenders.
Zo simpel is het gewoon.
Dus dat is het criterium om bij Korenslag hogerop te komen. Geen
jurywoord verder over het artistieke gehalte of wat dan ook. De goeroe had
gesproken, de duim ging omhoog -zo simpel is dat-, en
de echte goeroe mocht als bijbaan de groene kaart voorhouden.
Er zouden dit jaar drie juryleden
zijn.
Gisterochtend werd Henny Huisman in
de Telegraaf letterlijk als volgt sprekend opgevoerd:
De geboren Zaandammer praat over tv-wetten. „Je weet dat een jury met drie mensen beter is dan een jury
met vier mensen. Omdat er anders altijd een wordt onderbelicht.”
Dus gisteravond verwachten wij wettelijk gesproken dan ook drie
juryleden.
Behalve Van der Veer (“…je let niet meer op meerstemmigheid en
hoe ze het brengen, maar ook op het visuele aspect…”), verder musicalster Janke Dekker (“… je
kijkt niet alleen naar het totaalplaatje, maar ook hoe dat totaalplaatje
bereikt wordt. Wij willen emotie zien…”), en koordirigent André Bijleveld.
Want dit drietal gehoorzaamt dus aan
de televisiewet van de overbelichting.
Maar wat gebeurde er. Terwijl wij ze ook alle drie lui in elkaar gezakt naast elkaar
zagen zitten, werd er bij het voorstellen zomaar vanuit het niets toch een
vierde persoon aan de jury toegevoegd, te weten arrangeur Nico van der Linden (“…Ik let vandaag als jurylid speciaal op
het balansniveau… hoeveel mannen en vrouwen…”). Heel moeilijk natuurlijk
dat tellen, met name het aantal juryleden, en vandaar
waarschijnlijk die vierde man erbij.
Dus tóch vier arbiters uit de hoge hoed getoverd in plaats van drie, helemaal
in strijd met die televisiewet van Huisman; dus Henny werd buiten zijn
medeweten ook nog behandeld als een soort Jan met de korte achternaam.
Het zou nog gekker worden want bij
het eerste koor dat optrad, No Nuts
uit Zutphen, bleken er daarentegen maar twee van de
drie voorgeschreven functionarissen aanwezig te zijn want Van der Veer had een
schnabbel elders en bleek dus foetsie te zijn. Dus het ene koor werd beoordeeld
door een viertal en het andere door een koppel dat schaamteloos deed alsof er
niets aan de hand was.
En zo las Janke
Dekker na een No Nuts-tv-optreden van tien seconden solo
het juryrapport voor:
“…Ik mis in jullie stem een beetje meer
kloten…”.
Nuts dus zonder kloten,
meestal is het andersom, en zonder dat de roemruchte jury van de
televisiewetten compleet was.
En toen deed mevrouw Dekker buitendien nog iets dat zwaar verboden is voor alle
juryleden ter wereld, namelijk zichzelf als maatstaf nemen. Zij zong een stukje
voor. Een scheidsrechter die zelf de penalty’s neemt.
En op dat moment werden wij zelf
jurylid en besloten we dat de speeltijd voorbij was.
Niettemin, het gezelschap kon meteen
vertrekken, want de norm voor alle koren in Nederland is sinds gisteravond ook
nog Janke Dekker. Dus Henny stak daarop de rode kaart
omhoog met de toevoeging: “…dag Dames…”.
Dit alles ontstemde en wij voegden
ons dus bij de vertrekkende dames. Want hoe kun je al die
koren uitnodigen en dit gesjoemel hen en ons thuis aandoen. Het is maar goed
dat Van der Veer, zoals een echte tv goeroe betaamt, dit helemaal alleen en
zelf heeft bedacht, zodat de verantwoordelijkheid voor deze beproeving volgens
oude televisiewetten behoorlijk op de man kan worden belicht, maar wel jammer
dat dit zo ten koste gaat van de echte goeroe die deze wanorde enthousiast moet
presenteren.
Naar in die kring verluidt valt er
binnenkort ook nog een Korenslag voor
Kinderen te verwachten, logisch toch.
En wij maken ons op voor nog veel
meer slagen zoals die van bouwers van modelvliegtuigen, vrolijke
scooterrijders, hardnekkige tuba-isten, handige
klaverjassers en zangers en zangeressen in Weihnachtsoratoria
want hobby-personen genoeg in onze samenleving die
allemaal op de televisie willen en door televisiegoeroes van weinig kunnen en
veel lusten daarna weer naar huis worden gestuurd.
Jammer dat daarin een televisie-fenomeen als Henny
Huisman wordt betrokken.
De Tv-recensent