![]()
Eind juli 2008
ABSENT
Tot opluchting van velen is de
Tv-recensent gedurende de rest van de maand juli op deze plaats afwezig.
Welingelichte bronnen spreken van een
intensieve nascholingscursus; hijzelf noemt het
vakantie. Voor mededelingen, adviezen, bezwaren en tips blijft de mailbox (links-boven)
geopend.
Tot
1 augustus a.s.

Tv-recensent
![]()
Zondag 6 juli 2008
ECONOMIE VOLGENS HET NOS-JOURNAAL
Waar is dat nou toch voor nodig. Aperte misleidingen in het NOS-journaal
en gewoon foutieve informatie. Je zou zeggen bij onze Staatsomroep hebben ze op
sociaaleconomisch terrein de allerbeste journalisten van het land in huis die
ons kijkers informeren over geldzaken die ons allemaal aangaan.
Maar het is gewoon kleuterjournalistiek.
Zagen wij eerder al eens een
onderwerp over het witwassen van zwart geld waarbij, om het voor ons duidelijk
te maken, een wasmachine op straat was gezet waarin bankbiljetten werden
gestopt, gisteravond (Ned. 1 – 20.00 uur)
werd het nóg debieler.
Het ging over spaarrentes.
Freriks lichtte toe: “…Er is een felle strijd losgebarsten om de
Nederlandse spaarcenten…”.
Nu weten wij thuis arme stumpers
natuurlijk niet wat sparen is, nooit van gehoord, laat staan wat rente is, en
daarom had het NOS-journaal ditmaal een spaarbiggetje op straat gezet en daarin
werd dan een muntje gedaan zodat wij het zouden leren begrijpen.
De economisch
verslaggever in kwestie was Michiel Bosgra.
Zelfs in het Montessorionderwijs was
men nooit op deze gedachte gekomen, zo lumineus.
Bosgra had ook een schema gemaakt met allerlei rentepercentages om ons
daarmee duidelijk te maken dat je die munt toch maar beter niet in dat
straatvarkentje kunt gooien maar naar de bank kunt brengen.
Daar hebben ze je geld graag.
En nog liever geven die aardige
banken je nog veel meer geld terug.
Een dergelijk ijsveilig adres is bijvoorbeeld dat van de IJslandse bank
“Icesave”.
Daar zwaait directeur Robert Verwoerd
(rechts) de scepter en als die bank
failliet gaat krijg je als spaarder wel 20.000 euro terug van de Nederlandse
bank, als je er bijvoorbeeld 40.000 hebt gespaard. Over deze journaal-onzin zo
meer, want eerst zagen we nog een andere directie, te weten die van de
Postbank.
Deze mocht onweersproken vrijuit
reclame maken voor zijn rentetarieven, en hij genoot er zichtbaar van. Want hoe
gaat dat bij reclame, een ieder kent dat van de Postbank, dan deugt er meestal
geen flikker van. Dus ook hier en nu niet.
Hans Hagenaars, Directie Postbank:
“…als je naar de site
gaat van de Postbank dan kun je zelf zien welke rentetarieven en producten wij
aanbieden en dan zult u zien dan treft u gewoon de toprenterekening met 4,5
procent aan en een deposito met 5,5 procent...”.
Gedaan dus. En toen
zagen we meteen al een serie verborgen misleiders van betekenis.
Want wat zei Hagenaars er niet bij:
die 4,5% rente is alleen weggelegd voor spaarders die minimaal 20.000 Euro
inleggen. En doen ze dat dan zijn zij die 4,5% al na drie maanden kwijt, want
dan dondert dat rentetarief in elkaar.
Hebben deze spaarders trouwens een
eigen bedrijfje dan komen ze überhaupt niet voor dat “zeer tijdelijke” tarief
in aanmerking want voor alle zakelijke rekeningen gelden veel lagere
rentetarieven die bovendien allemaal (let op het kleine * in de teksten) allemaal
afhankelijk zijn van de actuele rentestand; dus dank je de koekoek.
Wat Hagenaars er verder ook niet bij
vertelde was de voorwaarde dat, om in aanmerking te komen voor het hoge 5,5%
depositotarief, de spaarder zijn centjes twee jaar lang kwijt is. En zo kreeg
de Postbank de kans een gratis misleidende commercial in het NOS-journaal te
prediken want het directielid werd op geen enkel punt door de verslaggever het
vuur aan de schenen gelegd.
Dat kon waarschijnlijk ook moeilijk want Michiel Bosgra kent zijn zaken
aantoonbaar niet.
Want door de huidige kredietcrisis
zijn in het buitenland al banken failliet gegaan, zoals de Britse Northern
Rockbank, en daarom informeerde hij ons erover dat in ons land de zaken zó zijn
geregeld dat de Nederlandse Bank garant staat voor spaargeld tot 20.000 Euro
als een bank ter ziele gaat.
Opnieuw: wat een knoert van een
misser. Een leerling-journalist weet het binnen 5 seconden beter als hij even
googelt naar de Nederlandse Bank.
De garantie is namelijk zo geregeld
dat de eerste 20.000 euro zijn gegarandeerd, maar daarbovenop ook elk volgende
bedrag tot 20.000 euro voor 90%. Dus over het tweede bedrag is er een risico
van 10%. Stel dat men 40.000 euro heeft gespaard bij een bank die failliet gaat
dan krijgt men dus 38.000 Euro vergoed.
En zo rolt het NOS-journaal van het
ene abuis in de andere misser, terwijl het journaal voor ons toch het
belangrijkste nationale nieuwsmedium moet zijn dat zeker op dit gebied foutloze
informatie verstrekt.
Kennelijk om die onkunde te
compenseren besloot men met een lange reportage over een goudzoeker in het
Amerikaanse Californië, want sinds de kredietcrisis keren daar de jaren van
1848 weer terug (volgens Eelco Bosch van
Rosenthal, de correspondent).



In de Sierra Nevada rijdt goudzoeker
Rob Goreham elke dag langdurig de bush in om met zijn zeefje in snelstromende
riviertjes goudklompjes op te sporen.
Kijk, dat is taal die door het NOS-journaal foutloos wordt begrepen; in
die stroompjes doen ze niet aan moeilijke rentes, deposito’s of
garantieregelingen. Bovendien is er één omstandigheid die ons allemaal tot
goudbeluste speurders zou moeten maken want goudzoeker Goreham meldt ons
daarvandaan:
“…de televisie doet het
hier niet…”.
En dat is dus een hele opluchting,
want zo kan je ook niet worden misleid.
En vandaar dat hij waarschijnlijk
meer op zijn rekening heeft staan dan u als consument van het NOS-journaal.
Tv-recensent