Zaterdag 27 juni 2009

’T IS MAAR WAT JE ERMEE HEBT

Als we het gisteravond van de televisie goed hebben begrepen is Michael Jackson overleden. Ze wisten het allemaal: Ned. 1, 2, 3 en net 4, 5, 6, 7, en ook alle anderen, en nog veel meer.

Toen ons moeder overleed had de buis er geen plaats voor.

En van pa wist sowieso niemand af.

Vreemd, dat altijd personen waar we minder mee hebben de volle aandacht krijgen. En andersom.

Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

Maar tegelijkertijd vulde de TROS op Ned. 1 de avond met André Rieu in Australië.

Fragmenten en reportages hadden ons bij stukjes en beetjes al bereikt, maar nog niet het volledige evenement.

Het onnavolgbaar imposante muziekspektakel deed ons de adem stokken; wat een amusement en dienstbaarheid aan de publiekshonger naar muzikale vrolijkheid. Maar wat een uitmuntende televisieregistratie ook. In alle opzichten bleek het talent Rieu er in Melbourne boven zijn toch al niet geringe vaardigheden nog uit te kunnen stijgen.

En toen was er plots die toevoeging waarmee hij bovendien zoveel goedmaakte omdat hij dat een miljoen maal beter begreep dan die honderden tv-kunstkenners in ons land.

Namelijk hoe je die andere grootheid moet herdenken en waarderen.

Het leek zelfs geen toeval dat het zich juist gisteravond op Nederland 1 voltrok.

Maar kennelijk wilden de sterren het zo. Een uitgestelde Nederlandse ode aan Luciano Pavarotti.

Een hommage aan ’s werelds grootste tenor aan het overlijden waarvan de Nederlandse televisie nauwelijks aandacht had besteed en de uitvaartplechtigheid waar de Nederlandse televisie op zelfs alle zenders aan voorbij was gegaan.

Terwijl CCN, de BBC en al die grote wereldstations er destijds live bij waren, en terecht, murmelde dat kreng van Polak in NOVA, dat de man die was gestorven waarschijnlijk geen noten kon lezen.

Als vrijwel enig televisie-oord ter wereld was Nederland absent, en dan ook nog op deze manier; op alle zenders, zowel commercieel als publiek. In dat verdorven televisieland leven wij.

Dus toen wij de Nederlander André Rieu voor die tienduizenden muziekliefhebbers in Melbourne gisteravond zijn enorme show zagen en hoorden onderbreken, smolten we weg.

Gelukkig, er zijn er toch nog met groot artistiek besef.

Ruim een miljoen muziekliefhebbende Nederlandse televisiekijkers zagen en hoorden gisteravond dit:

André Rieu:

“…Vorig jaar heeft de wereld een groot verlies geleden.

Wij verloren de grootste zanger die ooit op het podium stond.

Niet alleen stal hij, zodra hij begon te zingen de harten van iedereen in de zaal.

Hij heeft ook veel gedaan voor de klassieke muziek.

Hij heeft de klassieke muziek toegankelijk gemaakt voor miljoenen…miljoenen mensen.

En de hele wereld hield van hem.

De Platin tenors, het orkest en ikzelf willen deze geweldige man hier eren (waarna het complete gezelschap de geliefde aria Nessum Dorma ten gehore bracht).

Het enige wat ik hier nu kan zeggen, is: Luciano, enorm bedankt voor die prachtige muziek die je de wereld hebt gegeven...”.

Waarna een vol stadion vanwege het kolossale applaus nagenoeg uit de voegen barstte.

Daarvoor moet je afgevuld met schaamte tegenwoordig naar Australië.

En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

De Tv-recensent

Vrijdag 26 juni 2009

BEZOEK AAN DE HOOGOVENS

De NPS (met steun van het Cobo-fonds) had de mevrouw van het Sinterklaasjournaal ingehuurd om wat niet bestaat te laten aankondigen als welbestaand; een opera brengen waarvan het geluid de huiskamers zou halen. Het werd dus verschrikkelijk voor al degenen die niet meer in de Sint geloven.

Dieuwertje had met de hoofdrolspeelster in Carmen van jurkje gewisseld en daardoor bleef alleen geloofwaardig wie de del was in de voorstelling. Wat werden we weer bedrogen.

Niet door de uitvoerenden zelf hoogstwaarschijnlijk zoals De Nederlandse Opera, Het Koninklijk Concertgebouw Orkest, en misschien zelfs niet eens door de zingende acteurs Nadia Krasteva, Yonghoon Lee, Roberto Accurso en de 500 jongelui die er in deze crisistijd een bijbaantje aan overhielden, maar door de criminele samenscholing van Nederlandse geluidstechnici.

Was de opzet van de avond al niet te begrijpen en nog minder te verdragen, de opera een uur lang stilleggen voor Netwerk, en iets langdurigs met schilderijen waarop Nelie Kroes moest worden vastgelegd, de treurigheid van misverstanden zou zich nog verder aaneenrijgen.

Een spannende massaregie met ongekend creatieve vondsten werd vanwege de onverstaanbaarheid van solisten en orkest niet meer dan een troep feestende carnavalszangers, en dat was wel het laatste dat Bizet moet hebben bedoeld.

Ook dat meisjes die van hun beroep sigaren rollen bij requisieten-gebrek hieraan maar sigaretjes gaan roken in een tijd dat die nog niet bestonden, want zo gaat dat in zigeunerkringen, had de theaterregisseur Carsen eraan toegevoegd, en ook dat een ’femme fatale’ in deze tijd moet worden uitgebeeld als stoephoer.

Wij wilden dát zelfs allemaal nog geloven en aannemen toen wij voor de buis hadden plaatsgenomen nadat wij begrepen dat al die overige programma’s die er niets mee te maken hadden op de koop toe moesten worden genomen. Je hebt wat over voor Carmen zonder Joop van den Ende of niet.

Het was echter zoiets als een WK-finale-voetbal een uur lang onderbreken voor een kerkdienst, uit een Moskee, waarin de dienst wordt geleid door een Russisch orthodoxe bisschop. Bij de NPS heet dat kunst en programmeren.

Doch al die ellende namen wij niet meer voor lief, toen wij een reeks aan volumeknoppen van receivers, tv-toestellen en ontvangstinstallaties zonder scherm erop hadden losgelaten om ook in muzikale zin iets mee te krijgen van de z.g. live-opera.

Ondergetekende bedoelt het niet als een gedragsvorm van dedain, maar vanwege een speling van het lot in zijn saaie leven, dat hij thuis beschikt over 18 televisietoestellen.

Die heeft hij gisteravond allemaal uitgeprobeerd met de volumeknop wijd open en niet één bezat over het technisch vernuft Het Koninklijk Concertgebouw Orkest te laten horen zoals het in de bak ongeveer moet hebben geklonken.

Complete instrumentgroepen bleven vier uur lang beneden elk vereist geluidsniveau; zangers en zangeressen, ook de solisten, waren onvoldoende te verstaan en de koren, ook die van Zweet Sixteen, Kinderen voor Kinderen, de Merels, de Roodborstjes, de Krekels, Jacob Hamel’s zanggroepje, het Kinderkoor de Kickers van Muziekschool Waterland en de Flierefluiters, werden door de geluidstechnici gebrouwen tot het resultaat van een Hoogovense smeltoven in vol bedrijf met de deuren dicht. Geroezemoes, lawaai, gedruis, geraas, rumoer, getier, heibel, herrie…in elk geval geen opera.

En waarom er was gekozen voor ondertitels die qua korps (de grootte) veel te klein waren en bovendien van onvoldoende contrastschaduw waren voorzien waardoor er in de spaarzaam wat helderder lichtpartijen geen letter meer viel te lezen, mag evenzeer een raadsel worden genoemd.

Zelfs een amateur met een edit-software-setje aan de keukentafel maakt er iets fraaiers van.

En naarmate de ellende zich verbreedde sprak de mevrouw van het Sinterklaasjournaal steeds lovender woorden over wat wij allemaal dankzij haar aan het bekijken en beluisteren waren.

Tot in de nacht hielden de lalpartijen aan, inclusief die van de presentatie.

Want de mevrouw in kwestie wist middernacht zeker dat wij gingen kijken naar een reportage over toeschouwers in het Oosterpark die op grote schermen de gehele avond de opera hadden gevolgd – jong en oud – voegde zij er aan toe, maar wat wij zagen, terwijl de Sinterklaasmevrouw zelf in het aardedonker van de nacht stond, waren rond de klok van twaalven allemaal vooral piknick-ouderen die in fel zonlicht aankondigden dat zij van plan waren “te gaan kijken” naar de voorstelling. Te debiel voor woorden dus.

Wat een avond van uitzonderlijk genot had moeten worden wisten onze Hilversumse houthakkers aan de volumeknoppen weer eens te verzieken tot emoties van afgrijzen en vooral van onbegrip.

Wat moet het toch slecht met je zintuigen zijn gesteld, als je dit niet zelf hoort, dat je anderen nodig hebt voor een subtiele verwijzing ernaar…en nog erger dat je ook niet over superieuren beschikt die je tot de orde roepen en die de wanprestatie vervolgen met een kort functioneringsgesprek, maar je de volgende keer gewoon weer inzetten omdat het rooster dat nu eenmaal vermeldt.

Bizet heeft er gelukkig allemaal geen weet van, en er bestaan tig Dvd’s om van Carmen te genieten zoals hij het heeft bedoeld, maar wij zouden zo graag eenmaal hebben meebeleefd dat het grote televisie-imperium in Nederland, dat zich NPS noemt, ook al wordt het uitbesteed aan Dutchview, ook eens de juiste stekkers in de juiste stopcontacten had gestoken.

Het blijft miserabel. Maar tegelijk dat Nederlandse kunstenaars van naam en faam die deze troep thuis evenzeer over zich heen hebben moeten laten gaan zich zo koest houden.

Dat moet je toch niet willen accepteren als je van goede muziek en in het bijzonder van opera houdt, en zeker niet als het je vak is.

De Tv-recensent

Geachte tv-recensent,

Er klopte nog meer niet aan de Carmen-opera. Die mensen in het Oosterpark zouden een aaneensluitende voorstelling hebben gezien. Hoe kan dat als de tv-uitzending live was en tweemaal zo langdurig werd onderbroken. Hebben ze in dat park dan ook naar NETWERK en dat MAX-programma zitten kijken op grote schermen? Wie gelooft dat. Wat was er nu wel en niet live gisteravond. Waar zijn we nog meer bedrogen.

En dan die Diewertje Blok. Hebben ze bij de NPS dan helemaal niemand in huis als presentator die wel verstand heeft van opera? Waarom moest zij daar optreden. Dan kunnen we er net zo goed Gerard Joling neerzetten of een van die kinderen van BNN. Wij zijn als operaliefhebbers weer eens beduveld door de NOS.

Jan Klijnjan – Rotterdam

Geachte TV-recensent,

Er is maar één oplossing voor deze akoestische ellende: niet meer aanzetten. Ik had 5 minuten nodig om te concluderen dat we de zoveelste Hilversumse geluidsramp over ons heen zouden krijgen, en af en toe een zapp-uitstapje bevestigde dit oordeel.

Voor opera hebben alle digitale kijkers van goede wil beschikking over het onvolprezen Mezzo, dat vrijwel dagelijks in staat blijkt integrale, door niets onderbroken, opera's uit te zenden in optimale beeld- en geluidskwaliteit, zonder kleuterjuffen die alles gaan uitleggen. Er zitten ook oude opnames bij - dus dan weet je van tevoren dat het niet de beste surround-kwaliteit zal hebben, en dan is de keuze aan de kijker of hij dat wil zien en horen vanwege bijvoorbeeld historisch interessante uitvoerenden.

Overigens is de kwaliteit van die opnames meestal nog honderd keer beter dan wat Hilversum presteert in 2009.

Ook de BBC presteert lichtjaren beter, evenals zo nu en dan Arte.

Ik hoop dat de schuldigen zich op deze plaats melden met een uitleg waarom het voor de zoveelste keer weer zo verschrikkelijk verkeerd ging.

R. van der Schans

Geachte TV-recensent,

Nu ben ik niet zo'n opera liefhebber, maar na de uitzending van deze opera Carmen zal ik nooit meer de vergissing begaan om op een van de Hilversumse TV-zenders af te stemmen als er een opera geprogrammeerd staat.

Ik schrok me rot toen ik overschakelde van Carmen naar een andere zender, nadat ik wel genoeg gezien had van automatische wapens die volgens mij niet in het tijdsbeeld klopte. Oorverdovend, bijna lawaai, was het wat mij uit de luidsprekers tegemoet kwam.

Maar ja, misschien is het technisch gezien wèl de Balkenendenorm die ze toepassen en mogen wij, als belastingbetaler, dus niet klagen.

Vriendelijke groet,

Henk Boenders, den Haag.

Dag recensent!

Ik ben het lang niet altijd met u eens maar nu is het de spijker op zijn kop. Ik schat dat deze Carmenproductie een miljoen Euro kost. Als je er dan qua geluidopnames zowel als weergave helemaal niets van terecht brengt dan smijt je als NPS of NOS zijnde vele malen ernstiger met belastinggeld als de topsalarissen in de omroep.

Het leek wel een Vuvuzelaconcert.

Het ergste is dat dit als volkomen normaal wordt beschouwd want niemand in de omroepwereld die iets vreemds heeft waargenomen. Ook van de muziekrecensenten in de kranten die altijd zo hun kolommen vol hebben over een foute noot van de derde alt-violist doen er het zwijgen toe.

Het is ook niet zo dat wat die mijnheer schrijft over surround-geluid, want dat maken ze helemaal niet. Zelfs de stereosporen schoven de verkeerde kant uit en vaak hoorde je koren links in beeld rechts uit de luidspreker komen (wat daar dan voor door ging) en zag je een armetierige korporaal aan de rechterkant op het scherm maar hoorde je hem links een hoestbui krijgen (want dit mag toch geen zingen meer heten). Een aanfluiting van alle kanten. Niet dat het helpt maar wel in orde dat u er eens op wijst.

Inge Feyen – Breda

Woensdag 24 juni 2009

EEN AVONDJE SMEREN

Er zijn natuurlijk meer hondjes die Fikkie heten, maar als Marcel van Dam zonder voorbehoud is opgenomen op de aftitelinglijst van Knevel en Van den Brink, valt dat uiteraard op. Ondergetekende vond de felle antilinkse route van het beroemde duo al redelijk opvallen, maar nu geëtaleerd wordt wie hier waarschijnlijk achter zit, ja zelfs mogelijk de geestelijk vader is van de programmakoers, wekt niets meer onze verbazing.

Zo gaf gisterenmiddag in een herhaling van eergisteravond de vicefractievoorzitter van de PVV van Geert Wilders, mevrouw Fleur Agema, als tweede man dus van de partij, alle parlementariërs al een lesje hoe je je in een lastig interview staande kunt houden.

Je doet dat door gewoon openhartig en sympathiek gesmeerd antwoord te geven op de vragen waarvoor je gekomen bent, en je niet in de luren te laten leggen met suggesties die niet in de uitnodiging besloten lagen.

De vragenstellers vingen bot, maar wij kijkers nu eens een keertje niet.

Dit was dus merkwaardig voor een partij die stelselmatig en kamerbreed, minus de eigen fractie, wordt beschuldigd van ongeveer het ergste dat er bestaat, te weten zo iets als landverraad. Van dat niveau zijn immers de aanklachten die de PVV bij voortduring te horen krijgt.

Maar voorlopig hebben wij bij Knevel en Brink voornamelijk volwassen PVV-parlementariers gezien die goed weten waar ze mee bezig zijn en zich allesbehalve onwettig of anderszins onoorbaar uitlaten. Dus dan zal het toch wel niet Marcel van Dam wezen die hier achter zit, maar een naamgenoot die onder dat gegeven in Hilversum, en dan ook nog bij de EO, verschrikkelijk moet lijden.

En dat lijden deden plaatsvervangend voor ons de gehele avond alle weermensen op alle stations.

Het is vandaag zonkracht 6,8 (bijna 7 dus !!!) en dat betekent smeren. Driekwart van onze globe zou zich een bult lachen bij wat ons allemaal wordt voorgehouden, maar opnieuw “alle stations” dreigden ons met kanker te besmetten in de meest vreselijke vormen omdat het vandaag even niet regent.

Bij de NOS kwam vroeg in de avond Fred Emmer de Tweede met meteen al de vraag aan Verhoef:

“moeten we al zonnebrandcrème gaan gebruiken?”.

Zijn gelaat trok bij alleen al die gedachte scheef.

“Absoluut”, bezwoer de klimatoloog die kennelijk ook dermatoloog en oncoloog is. Letterlijk:

“…na een kwartier of 25 minuten al kan een huid verbranden die niet gewend is aan de zon…het is echt zaak om te smeren, daarmee voorkom je allemaal ellende…”.

Die man moet dus aandelen bezitten in de crème-industrie. Later op de avond zou hij de zon zelfs persoonlijk de schuld geven “…met die zon is heel wat aan de hand….”.

Marco deelt zijn angsten trouwens minstens met Helga van Leur, want als onze huid bij Verhoef verbrandt zo na een kwartier, kan die van Helga van Leur al rood worden na tien minuten. Met name de Spanjaarden werden ernstig gewaarschuwd door de weermevrouw, want die weten zoiets natuurlijk niet. En zij wees op de kaart waar Spanje tegenwoordig ligt; ook al onder de zon.

Ook uit haar mond, armen en gehele lijf trouwens volgden wij een hele dag waarschuwingen alsof de Apocalyps zich heden nog aandient maar nog net kan worden afgewend middels smeren, invetten, oliën, beboteren en nog eens uitsmeren.

En het gebazel over zon en wolken hield niet meer op.

Van Leur voerde het bewijs van alle ellende aan door ons een foto te laten zien van “…een spiegeling op deze theepot in de tuin…“, en daar moesten wij maar eens goed naar kijken.

Dit dankzij een zeldzame foto van Guus Creusen uit Moergestel. Want in zo’n theepot zie je het weer veel beter. Wij wisten het niet tot gisteravond.

En er zullen nog veel meer slachtoffers vallen van de zon van vandaag, want Helga wist zeker dat wij:

“…buiten de gekleurde was niet te lang moeten laten hangen want de gekleurde was verkleurt door de zon…”.

Dus ook hier waarschijnlijk de remedie “goed insmeren”.

Wat wij echter op de foto zagen was dat alle gekleurde was hagelwit was geworden.

Alsof dat geen groot nieuws is.

De zon doet het voor niks.

Maar de zonneschijn heeft nog meer gevolgen. Zelfs als je je verstopt in crèmes of tenminste poolkleding ga je nog niet vrijuit, want Marco Verhoef had nog iets negatiefs gevonden; de hooikoortspatiënten, die hebben het vandaag nog moeilijker.

Zo gaat dat in de natuur, want de weerman zei erover :

“De zon schijnt niet alleen uitbundig maar zelfs ongenadig”.

Wij zagen verder statistiekjes, cijfers en veelkleurige schilderingen afkomstig van centra waar mensen hun brood verdienen met het tellen van het aantal kankerpatiënten. Dat worden er steeds meer, zowel de tellers als de kankerlijders, vanwege de UV-index.

Toen wij er nog niet van hadden gehoord was het aantal patiënten met huidkanker veel kleiner dan nadat deze index werd geïntroduceerd.

“Een stijging van maar liefst 75 procent”, liet ene Marsja Meijer van het KWF Kankerfonds op een andere buis weten.

“Allemaal kanker”, zo luidt zo’n beetje de prognose in die kringen, “…als wij langer dan 10 minuten ongesmeerd de zon opzoeken…”.

Het geleuter hield maar aan. Maar ja wat moet je met zoveel “bewijsmateriaal” van theepotten en wasgoed.

Dus net toen wij onszelf gisteravond vanuit een grote pot vet alvast van top tot teen wilden beleggen met wagensmeer, want dat helpt ’t best volgens de fietsenmaker, en niet meer af wilden stemmen op een volgende Tv-mevrouw of Tv-mijnheer van het weer, betrad minister Donner onze beeldbuis.

Zijn beduchtheid voor het zonneweer van vandaag en morgen had hij niet vertaald in smeren en oliën, gelukkig het kan dus ook anders, maar in een Boerka-achtige uitmonstering waar je tegenwoordig het zonnige Frankrijk niet meer mee binnenkomt omdat de president het daar verbiedt.

En zo zijn het altijd de televisie en de politiek die het beter schijnen te weten dan de zon hier weet te schijnen.

De Tv-recensent

Dinsdag 23 juni 2009

HET ROOKGORDIJN REGEERT

Tv-programma’s recenseren krijgt, als wij niet oppassen, steeds meer het karakter van “de overheid recenseren”. Vrijwel avond aan avond doet de televisie verslag van de mistwolken waarin kabinetsleden zich verschuilen en gisteravond hoorden wij Leo Huberts, hoogleraar Bestuurskunde VU, het in Netwerk zelfs zó duidelijk zeggen:

“HET ROOKGORDIJN REGEERT”.

De professor deed zijn uitlating naar aanleiding van het gevecht dat Klokkenluider Fred Spijkers 25 jaar lang heeft moeten leveren om de juiste papieren in een zaak tegen Defensie boven water te krijgen. En nu heeft hij de papieren. Een mateloos grote ordeloze stapel werd er in zijn huiskamer letterlijk neergedonderd, onder het motto: zoek het dan ook zelf maar uit.

Dit afschuwelijke overheidsoptreden, dat en passant aan het tv-scherm voorbijtrok, sloot naadloos aan bij de journalistieke hardnekkigheid van het RTL-nieuws om de onderste steen boven te krijgen in wat nu zo langzamerhand wel mag worden afgekort als “De Catshuisbrand”.

Na de doofpotprimeur van vorige week toonde het RTL4-nieuws nu opnieuw aan hoe ongeloofwaardig en nagenoeg leugenachtig premier Balkenende in dit soort zaken opereert.

De redactie kreeg gisteren een ingezonden brief van het NRC-Handelsblad in de schoot geworpen waarin de onderzoeker van de Catshuisbrand R. Reijman de vloer aanveegde met de conclusies die Balkenende vorige week aan de pers had gepresenteerd.

De premier had getracht diens onderzoek af te doen als “onvoldragen”, terwijl in werkelijkheid zijn Landsadvocaat het rapport in de doofpot had gestopt ter voorkoming van politiek gelazer.

Frits Wester trachtte het gehuichel van Balkenende nog te verbreden naar het hele kabinet:

“…deze ingezonden brief van de man die de brand onderzocht haalt de hele verdedigingslinie tot nu toe van het kabinet kei- en keihard onderuit.

De overheid lijkt langzaam maar zeker vast te lopen in de eigen verklaringen. Alle verklaringen voldoen niet meer en zijn niet langer geloofwaardig…”.

Maar Wester is geen parlementariër, al zat hij er ooit dichtbij, dus het is maar zeer de vraag of zijn conclusies in de Tweede Kamer in meerderheid worden gedeeld. Vast niet. Want niemand uit het kamp van de regerende partijen kregen wij te horen en te zien. Anders was hij er wel mee op de proppen gekomen.

Trouwens ook onderzoeker Reijman bleef buiten beeld, zelfs een foto van hem werd ons onthouden.

Maar ditmaal kon ook het NOS-journaal er niet meer omheen en gaf het RTL-nieuws, zoals dat behoort, alle credits voor de ijver die men er betoont om ook het laatste restje van het overheidsbedrog boven tafel te krijgen.

In beide rubrieken zagen we wél Paul Ulenbelt van de SP een parlementaire enquête aankondigen als Balkenende vanavond niet diep door het stof gaat. Maar ja, dat is de oppositie.

En dat “door het stof gaan” is absoluut onmogelijk omdat dit station vorige week al is gepasseerd.

Dus, ondergetekende herhaalt zijn eerdere prognose: het zal allemaal niet meer dan een rimpeltje in een enorme grote vijver van politiek- en overheidsbedrog opleveren, want het aantal schaamteloze fabels dat wij onophoudelijk van kabinetsleden via het tv-scherm krijgen aangeboden is zo onvoorstelbaar groot geworden, of het nu de ondersteuning voor de inval in Irak is of de simpele dood van een schilder, dat dit eerder wordt ondergaan als regelmaat dan als uitzondering.

Helaas, het wordt vanavond om 18.45 uur in de Tweede Kamer dan ook het zoveelste debatje van niks.

De Tv-recensent