Vrijdag 22 mei 2009
EEN DUIVELS OORKUSSEN
Bij
het succesvolle progamma de Keuringsdienst van Waarde blijft het toch jammer dat men aan de
formule geen concessie wil doen om het ook voor een groter publiek toegankelijk
te maken. Dat riekt bijna naar een elitaire taakopvatting want de bedoeling
moet toch zijn dat er geen 400.000 maar minstens een
miljoen kijkers meer op afstemmen, zoals andere consumentenprogramma’s met
gemak scoren.
Het is namelijk helemaal niet zo moeilijk, met zulke
aanspreekbare thema’s. De Keuringsdienst
van Waarde kan met simpele aanpassingen daar zelfs nog bovenuitgaan maar
men volhardt in een weliswaar vaak geinige doch helaas te ontoegankelijke
formule en vorm voor grote groepen van kijkers om er een massapubliek mee aan
zich te binden.
Jammer, en ook niet erg
professioneel want berusting hierin is des duivels oorkussen. Door zelf de
bovengrens van het haalbare te bepalen beknot men bovendien de mogelijkheden
van het medium en dat mogen goede vaklieden eigenlijk niet willen.
En daardoor dreigt de Keuringsdienst van Waarde een subcultuur
te worden van buitenissigheden.
Neem nou gisteravond. Het flauwste onderwerp dat men in jaren heeft gehad.
Een kijkersvraag.
De poes van ene Joukje de Weerd krijgt kattengrit
en op de verpakking staat “zonder
asbest”. Mooi, denk je dan. Maar daar laten de redacteuren van de Keuringsdienst van Waarde het niet bij
zitten. Want als iemand opschrijft “geen asbest” zou dat theoretisch kunnen
betekenen dat in ander kattengrit wel 
asbest voorkomt.
De intelligentie druipt er
vanaf.
Dus gaat men reizen over de
globe – altijd maar reizen, terwijl je kunt volstaan met een eenvoudig
laboratoriumonderzoek in eigen land- en zo komen ze in Turkije bij de Zwarte
Zee een Kattenkorrelberg tegen, een plaats waar het
gedolven wordt, en vragen aan de producent “Dus
als mijn kat poept en piest, piest en poept ie op
Turkije”; dat is lachen zeg.
Totale
zotteklap allemaal en men besluit waar men had moeten beginnen, als je het al
een onderwerp vindt, bij een mijnheer met een elektronenmicroscoop die een
kattenbakkorrel 10.000 maal vergoot en die het antwoord geeft dat al na 30 seconden
zendtijd gepubliceerd had kunnen worden “geen
asbest in kattengrit”.
En tot overmaat van ramp wordt de redactie van de Keuringsdienst van Waarde aan het slot
van de uitzending ook nog eens de les gelezen door een Kattengrit-verkoopster:
“U moet eens onderzoek doen naar Kattenbrokjes, want
daar zit landbouwgif in”.
“Ik schrik ervan”, rondt de verslaggever de uitzending af, zonder nader onderzoek
overigens.
De Keuringsdienst van Waarde verkeert in een dip, op zich niet
verontrustend want elke langer lopende serie heeft van die momenten, maar wel
als het een bewuste keus is dit niveau en deze vorm te cultiveren.
En dat laatste is het geval.
En dan moet er dus eigenlijk
het mes in om een vooraanstaande consumentenrubriek te worden die door een
breder publiek wordt gedragen.
De Tv-recensent
Geachte Tv-recensent,
U had eens moeten letten op
de gezichtsuitdrukking van de presentator toen de laborant melde dat er geen
asbest in zat. Hij kon z’n teleurstelling maar
moeilijk verbloemen. Na 2 seconden zei hij aarzelend:
" da´s dus goed
nieuws". Voor zijn programma niet, dat liet hij nonverbaal
wel heel duidelijk blijken.
Dit feit wilde ik nog
even toevoegen aan uw recensie.
mvg,
J Nab
zutphen
Geachte recensent,
Laat de Keuringsdienst van Waarde alsjeblieft blijven zoals het nu is,
met inderdaad een wat mindere aflevering afgelopen week.
Wat wilt u dan: een tribune met een hoop klapvee, wat BN'ers ertegen aangooien, een presentatrice die al een
stormachtig applaus krijgt alleen al bij het opkomen.
Ik zit niet te wachten op een Kassa c.q. Radar-achtig
programma, laat de Keuringsdienst van Waarde in hun waarde al is dan maar voor
400.000 kijkers.
Met vriendelijke groet,
Robert Smid
Dag mijnheer Smid,
Geen zorgen, de makers van het
programma zijn het geheel met u eens, dus alles blijft (helaas) bij het oude.
Wat u overigens als
alternatief suggereert bedoel ik nu juist niet. Brrrrr,
weg met die BN-ers, en de ovaties voor een mevrouw
die alleen maar opkomt. Maar er zijn diverse zeer te onderscheiden vormen te
ontwikkelen, helemaal niet zo moeilijk voor vaklieden, die het grote publiek
aanspreken zonder concessies te doen aan de doelstellingen, de kern van het format en met behoud van de
kijkers van dit moment, dus ook u.
Programmamakers die hiervoor
niet open staan miskennen de mogelijkheden van een massamedium en zijn elitair
omdat zij arbitrair beslissen grote groepen van kijkers niet tot hun clientèle
te willen hebben. Tenzij zij het vak niet verstaan, maar voor dat laatste heb
ik bij de makers van de Keuringsdienst van Waarde geen aanwijzing. Zij kiezen
weloverwogen voor een beperkte kijkerschare door het programmaconcept niet te
willen verbreden. En dat valt hen zo langzamerhand te verwijten.
Mijn standpunt is dat een
televisiemaker zich daarmee ook zelf beperkt, en wat is nu eigenlijk de lol van de tv-journalistiek om vier klanten te hebben als
het er ook veertien kunnen zijn. Dat moet je niet willen. Tenzij dit ten koste
zou gaan van de kwaliteit, en dat staat mij nu juist niet voor ogen.
Met vriendelijke groet,
Tv-recensent
Donderdag 21 mei 2009
BENT U OOK ZO VERSCHRIKKELIJK
AAN ARKE TOE?
Nee, voorlopig niet meer
Netwerk was gisteravond dus in topvorm. Want Albert Verlinde en de hoogste baas van de grootste reisorganisatie van ons land TUI, Steven van der Heijden, demonstreerden er de tragische dieptepunten van hun carrières. Het zijn mannen die ooit respect bij ondergetekende afdwongen door hun vakmanschap maar die het momenteel klaarspelen zich geheel van kijkers en consumenten te vervreemden; niets wijst er meer op dat zij op hun respectieve plekken nog langer verstandig of gezond opereren. Netwerk legde het geheel bloot zoals het een goede actualiteitenrubriek betaamt.
De zaak Verlinde wordt overal breed uitgemeten, maar is
toch zo eenvoudig. Een fraai ongetrouwd modelletje ziet het niet meer zitten in
haar vriendje de zanger, dan wel heeft er niet genoeg aan, en vrijt daarom in
een parkeergarage met een leuke voetballer. Moet ze doen, waarom niet. Maar de
premier van Nederland vindt het al heel erg. De opvallend kuise kusjes worden
geregistreerd door een beveiligingscamera en nu zijn er van die zieke geesten
die daar geld uit willen wringen, zoals een garagemeneer
en een nietsontziende televisiester.
Deze laatste heeft er maling aan dat
de deelnemers aan de vrijage zich onbespied waanden, want je kunt er anders
thuis een hoop herrie mee krijgen, en zond de schimmige beelden waarin u
ongetwijfeld ook ondergetekende had kunnen herkennen, zo mistig, en was het
maar waar, op het vaderlandse scherm uit.
Mag dat? Nee natuurlijk niet.
En als het wel mag moest het niet maggen. Het is een
flagrante schending van de privacy van die lui en het is maar goed dat een
heuse meester in de rechten er zijn tanden in zet. Ofschoon iedereen het
tegenspreekt gelooft ondergetekende nog steeds dat het hele verhaal een grote
commerciële grap is, zó stuntelig en in strijd met hoe
het zou moeten gedragen zich alle pseudoacteurs.
De heer Verlinde verdedigde
zich in Netwerk als volgt: “…Wij zoeken
de grenzen op van ons geweten en dit geweten heeft gezegd: dit zenden we uit…”.
De vragensteller: “…Dit
soort beelden zijn er toch niet voor om in jullie programma te komen, dit soort
beelden zijn er voor de veiligheid in de garage…”.
De heer Verlinde: “…Dat
vind ik zo’n onzin…”.
En zelfs in
die kringen is dat toch niet helemaal zo, want nog niet al te lang geleden
verdween zijn eigen Boulevardpresentatrice boos voor een identiek geval waarbij
een eveneens ongehuwde actrice niet genoeg had aan haar vriendje en betrapt
werd op iets soortgelijks.
Verlinde’s denkbeelden staan haaks op de wet en zijn hartstikke onrechtmatig want hij vindt dat mensen die wel
eens of vaak op de televisie komen geen recht hebben op enige privacy, en dat
vervolgens hij en niet de persoon in kwestie mag bepalen waar de privacy
ernstig wordt geschonden. Vanaf nu is de totale Nederlandse
bevolking vogelvrij verklaard voor RTL-Boulevard want
elke landgenoot is wel eens op de tv geweest, en als dat niet zo is zal hij of
zij wel iets op zijn geweten hebben dat uitzending rechtvaardigt…zo verkent
Albert de grenzen van zijn geweten.
De gewetensspeurtocht van de hoogste baas van de reisorganisatie
TUI, Steven van der Heijden, waar sinds een aantal jaren ook de ooit
gerenommeerde touroperator Arke toebehoort, zo bleek gisteravond in diezelfde
uitzending, verloopt al even krankjorum.
Een aantal reizigers had
geboekt voor een reis die zich zou voltrekken met een toestel van Arke-fly, maar dat kwam er niet of zeer vertraagd van. En niks geen overmacht, zoals aanvankelijk werd beweerd, want
TUI/Arke had voor die reis het toestel gewoon aan de Britse overheid verhuurd
omdat daarmee meer te verdienen viel. Schade dus voor de reizigers.
Hendrik Noorderhaven van
EU-claim die dit soort zaken onderzoekt en al 7 keer in het gelijk is gesteld
door de rechter om het verwerpelijke gedrag van reisorganisaties op dit vlak
aan te tonen, stelde “het is gewoon
liegen”, wat ze doen.
“En Arke is er de kampioen van. Een kampioen in bedrog
– die de passagiers in de kou laat staan.”
Dat zijn niet geringe
kwalificaties voor een ooit gereputeerde reisorganisatie. Maar Noorderhaven
vond ook nog het SP Tweede Kamerlid Emile Roemer met voorbeelden aan zijn
zijde.
Je zou
zeggen, die Van der Heijden van TUI/Arke biedt nu diep in het stof zijn excuses
aan maar wij zagen op de televisie een totaal in de war zijnde driftkop
flipperen die niet de positie van de consument koos maar die van zijn vrijheid
om met vliegtoestellen te doen wat hem beter uitkomt. En hoe zijn opponenten ook probeerden uit te leggen dat
Arke een vervoers- en inspanningsverplichting heeft
en men zo niet met consumenten behoort om te gaan, opgewonden riep de beledigde
TUI-directeur:
“…Wij zijn marktleider en dat betekent dat wij in
vrijwel alle gevallen de vakanties behoorlijk afhandelen…”.
Aart Zeeman probeerde nog: “…u hebt de beslissing genomen niet te kiezen voor de passagiers…”, waarop
de TUI baas liet weten, “…wij vinden het
vreselijk om onze passagiers te vertragen maar soms is het nodig…”.
Het was echt allemaal op de
Netwerktelevisie te zien, de grootste reisorganisatie van Nederland die willens
en wetens reizigers dupeert door voor de reis een toestel te verhuren aan een
meerbiedende. Dat kan je dus bij TUI/Arke overkomen.
Een reis verkopen naar Willemstad in
Curaçao maar het toestel in
werkelijkheid aan de Britse Overheid verhuren om naar Jamaica te vliegen omdat deze
deal meer oplevert, en dat vervolgens “overmacht” noemen en schaamteloos
verdedigen.
Wat is er van Arke geworden –
ooit de servicegerichte grootste particuliere reisorganisatie van Nederland,
eigendom van de vermaarde Ferdinand Fransen, het grote Arke dus, dat nu in
Duitse handen is en zich nu volgens deskundigen bedient
van consumentenbedrog. En nog erger, als dat zo uitkomt, zich door een
Nederlandse zetbaas wild om zich heenslaand laat verdedigen alsof zoiets best
moet kunnen.
De Nederlandse televisie legt
dat allemaal bloot. Niet alleen in consumentenprogramma’s maar ook in gewone
actualiteitenrubrieken, en zo hoort dat ook.
De dagen van Van der Heijden dienen geteld te zijn want als iemand op
die hoogste reispositie volledig het consumentenbelang uit het oog heeft
verloren, dat van zijn klanten dus, hoort hij daar niet thuis.
Biezen pakken.
De Tv-recensent
Woensdag 20 mei 2009
HOOGMOED EN DE VAL
Hoe wonderlijk een tv-incidentje publicitair kan verlopen werd
gisteravond gedemonstreerd door het aandeel dat De Wereld Draait Door erin nam. Op 5 mei jl. was er op het nog
steeds nauwelijks bekeken kanaal “Het
Gesprek” een aanvaring te zien tussen Peter R. de Vries en Bert van der
Veer. Een onbetekenend programma (1 op 1),
omdat het is verpakt in een formule die nooit kan lukken en daarom een
voorbeeld is van overbodige televisie.
Toch hadden beide mannen
aangeschoven. De Vries omdat hij zo nu en dan de gelegenheid neemt zijn
programma’s en ambities nog eens uit te leggen; Van der Veer omdat hij
megalomaan is en dus overal optreedt waar men hem in die hoedanigheid wil
erkennen. Maar omdat De Vries tevoren niet wist met wie hij
te maken zou krijgen, maar slechts een vriendendienst wilde bewijzen aan twee
van de eigenaars van het station (Derk Sauer en Frits Barend), kreeg hij meteen te maken met de
gevolgen van zijn vriendschapsbanden. Er was hem een soort kunstje
geflikt door hem te veroordelen tot uitgerekend vijftig minuten isoleercel met
de zalvende door grootheidswaanzin bevangen Van der Veer. Het zal je maar
gebeuren.
Dat liep dus fout af. Omdat de
confrontatie zich vol met kleinere en grotere incidenten voltrok had het voor
de hand gelegen dat enkele daarvan op 6 mei al zouden zijn vertoond in De Wereld Draait Door, waar de twee
betrokkenen trouwens separaat vaker te gast zijn. De
Vries omdat hij iets inhoudelijks heeft in te brengen, en Van der Veer omdat
hij het tegenwoordig doet met een blondine waarmee hij
zich ook in bad laat filmen - en dus bij DWDD is te zien.
Het merkwaardige is dat DWDD
het volledig liet afweten op die 6e, of 7e mei en tot
gisteren aan toe, waarmee nog eens werd aangetoond hoe weinig opmerkzaamheid er
nog steeds is voor het kanaal “Het Gesprek”.
Totdat gisteren het
incidentrijke programma “1 op
Maar nu
juist weer niet het onderdeel waarmee alle ellende van de mislukte dialoog
begon, te weten de grote leugen van Bert van der Veer dat hij er (als toenmalig
RTL-programmadirecteur) vanuit bezuinigingsoverwegingen
persoonlijk voor had gezorgd dat Peter R. de Vries ooit die zender moest
inruilen voor SBS. Deze aperte
onwaarheid werd natuurlijk bij aanvang van het programma meteen bestreden door
De Vries die bovendien aannemelijk kon maken, omdat de aangeslagen van Der Veer
het ook niet kon weerspreken, dat hij Bert van der Veer in de bedoelde periode
zelfs nooit heeft gezien noch anderszins er ooit
contact mee heeft gehad.
De vroege afgang van Van der Veer had niet groter kunnen zijn.
De Vries legde steekhoudend
uit hoe zijn overgang naar SBS, plus die van nog meer RTL-coryfeeën,
zich had voltrokken.
En als Peter
R. de Vries dan tijdens “Het Gesprek” te maken krijgt met een liegende Bert van
der Veer, die trouwens niet alleen chronisch last heeft van zijn aambeien maar
vooral van zijn geheugen, die hem zoiets flikt bij aanvang van een herengesprek
houdt natuurlijk elk onderhoud op.
En dát
nu verzuimde De Wereld Draait Door er
gisteravond bij te vertellen, de aanleiding van de ontsporing werd
overgeslagen. Men had het gelaten bij een Geenstijl.nl-verwijzing en niet de moeite genomen correcter, en
ook veel interessanter, op de zaak in te gaan. Een typisch Hilversums
incrowdgevalletje om de kool en de geit te sparen teneinde
het risico af te wenden dat de leugenaar een volgende keer niet meer bij jou
wil aanzitten.
Een misverstand: want een
megalomaan komt altijd.
Op dus naar de volgende ronde.
De Tv-recensent
Geachte TV-Recensent
Of Bert v.d. Veer aan het liegen was tijdens 1op1 kan ik niet beoordelen, ik
ben het wel met u eens dat de keuze van fragmenten in de wereld draait door op
zijn minst opmerkelijk was.
Maar hetgeen waar ik deze mail voor stuur zijn de
genoemde data, 5 mei was het programma namelijk opgenomen maar niet uitgezonden!
Afgelopen zondag 17 mei was het programma op het gesprek te zien. Toen heeft
SBS
Shownieuws het fragment maandagavond het eerst opgepakt en er een item over gemaakt. Daarna kwam GeenStijl
op dinsdagochtend en daarna pas DWDD.
Feit blijft dat DWDD het fragment pas laat heeft opgemerkt, alleen gaat het
hier niet om weken.
Mvg Andre van Zwet
Dag mijnheer Van Zwet,
U
hebt gelijk. De achtergrond is dat ik het programma heb bekeken op de
archiefsite van “Het Gesprek” waar met een insert de
datum van 5 mei werd ingetiteld zonder de vermelding
dat dit de opnamedatum was. Abusievelijk nam ik aan dat dit de uitzenddatum
betrof, zoals dat meestel gebruikelijk is. Dank voor uw correctie dus.
Hartelijke
groet,
Tv-recensent
Dinsdag 19 mei 2009
KAF OF KOREN
En
daar was ie dan.
De eerste uitzending van de partij Newropeans met de alom bekende Lijsttrekker Arno Uijlenhoet gisteren op Ned. 1.
Dit, in het kader van de door de regering ter beschikking gestelde zendtijd voor de Europese Verkiezingen 2009. Zomaar wordt de zender opengebroken, en gisteravond dus ook voor de Partij Solidare met de beroemde lijstaanvoerder Düzgün Yildirim eveneens op Ned. 1 en op Ned. 2 om 22.50 uur de Europese Klokkenluiders Partij met de staatsman Joeri Wiersma aan het hoofd.
En vandaag is het weer raak.
Op alle netten mogen ze een paar minuten vullen tot aan 4 juni, en zo komen wij
meer aan de weet van de partij Europa
Voordelig! & Duurzaam bij
gelegenheid waarvan Frank Neumann het scherm zal
vullen, de Liberaal Democratische Partij
van lijsttrekker Sammy van Tuyll van Serooskerken, Partij voor Europese Politiek van Nees Pellikaan en
natuurlijk de beroemde partij Libertas met Eline van den Broek waarop wij elke dag zullen
afstemmen als wij weer willen smelten voor de honderden heerlijke beloften.
Het is amusement, zonder meer. Geen van deze partijen
zal ook maar één zeteltje in het veelkoppige parlement gaan bezetten, maar zij
allen hebben dankzij de televisie kortstondig de illusie van wel, en die wil je
de a.s. staatslieden niet graag ontnemen.
Immers, hun inbreng doet niet
onder voor de gevestigde partijen. Als wij kijken en luisteren naar Newropeans horen wij dat voorman Uijlenhoet tegen koehandel achter gesloten deuren is en dat
nummer 2 op de lijst, Veronique Swinkels, letterlijk meent: “Noeropiens is een
nieuwe politieke partij en wij gaan het oude
ondemocratische Europa veranderen”.
Precies dus wat wij thuis ook
willen.
Bart Kruitwagen, de nummer 3
van de fractie, trekt de ambities zelfs in het mondiale: “We willen een eigen stem in de wereld”, en dat is iets waar
ondergetekende op deze plaats heel gevoelig voor is.
Temeer daar de a.s.
Europarlementariër er in beeld een gezellig patatje bij consumeert, met een
flinke klodder mayonaise, zodat we weten dat hij reeds
in België is gearriveerd voor zijn belangrijke werk, en de opnames, want zo zei
hij ook zelf:
“vanwege Europa dreigen lokale gerechten te verdwijnen”, en daar is hij niet voor.
En alsof dat alles nog niet veelbelovend
genoeg is voegt Veronique Swinkels (ondertiteld als “Kandidaat-ondernemer -
communicatie advies”) er nog aan toe:
“Wij gaan de
obstakels opruimen ten aanzien van het leven, wonen en werken over de grenzen
heen”, en over de uitvoering ervan vult
de lijsttrekker zelf aan, en nu komen de drie a.s. bewindslieden tegelijk, zij
het uitermate onscherp, in beeld:
“…Wij hebben nu een afhankelijke rol van de Verenigde Staten en Rusland
bij de aanpak van wereldproblemen…”, en daar gaan ze alle drie wat aan
doen.
Het is duidelijk.
De gevestigde politieke
partijen kunnen wel inpakken na zoveel uitgestalde visie op de televisie.
Toch weten wij allen dat het Newropeans niet gaat lukken, zoals ook Europa Voordelig! & Duurzaam, Solidara, Europese Klokkeluiders
Partij, Liberaal Democratische Partij, Partij voor Europese Politiek en Libertas ….geen zeteltje
zullen verwerven in het nieuwe Europese Parlement.
Niet alleen vanwege de
volstrekt armetierige, lachwekkende en zinloze televisieminuutjes van al deze partijen,
maar vooral omdat zij massaal ondemocratisch terzijde worden geschoven door de
gevestigde omroeporde in televisieland voor aandacht in de reguliere zendtijd.
Nieuwkomers dient men te elimineren. Het is te ingewikkeld, en vanwege hun
toegedichte anonimiteit te weinig scorend.
Daarom zagen wij gisteravond
de totaal betekenisloze stokoude Hans Wiegel in De Wereld Draait Door.
Men kan kennelijk geen
aantrekkelijker invalshoeken meer verzinnen om de politiek op een serieuze
wijze appetijtelijk te houden.
Als de televisiemakers de
verkiezingen echt menens willen nemen, dan kiezen ze natuurlijk niet voor de
hoogbejaarde en op alle fronten uitgetelde Hans Wiegel en alle andere
nietszeggende politieke BN-ers die zelf geen zetel in
Brussel ambiëren.
Een keus voor Wiegel is ook
een keus voor lafheid en veiligheid. Want programmamakers zijn verzekerd van
een studiolach zonder het risico dat hij hen daarbij attaqueert. Wiegel zegt
netjes Mijnheer Witteman, Mevrouw Polak en Mijnheer Van Nieuwkerk
en dat is welgemanierd in een business waarin dat totaal ongebruikelijk is als
de rode lamp is gedoofd. Nooit zal Hans Wiegel een TV-coryfee
voor schut zetten.
Maar echte
creativiteit, en dienstigheid aan de democratie, is natuurlijk als programma’s
als DWDD of Knevel & Van de Brink, en al die andere aan de actualiteit
gekoppelde informatieve rubrieken eens uitpakken met een uitnodiging aan de
nieuwkomers die toch maar de moed hebben zich met alternatieven te presenteren.
Een invitatie voor een avondlange
discussie waarbij de z.g. parlementaire pers ze eens tot op het bot ondervraagt
over hun standpunten, zodat wij kijkers/kiezers weten wie en wat hier het kaf
onder het koren is.
Van de traditionele partijen
weten wij dat namelijk al.
De Tv-recensent
Zondag 17 mei 2009
SONGFESTIVAL: ONVERWACHT AMUSANT
Jarenlang werd op deze plaats over het Eurovisiesongfestival het meest negatieve genoteerd dat moest worden opgeschreven. Ik koppelde er de aanbeveling aan nooit meer te kijken en zeker niet naar te luisteren. Maar net als de 1,3 miljoen anderen gisteravond kon ondergetekende het toch niet laten een ogenblik mee te gluren. Dat zou onverhoeds de gehele uitzending duren. Want het was alleraardigst.
De beslissingsstrijd van het Eurovisiesongfestival in Moskou leverde
de beste uitvoering op in jaren. Ook in technische zin. Sommige liedjes waren
zelfs te verstaan, en dat was zeker in twintig jaar niet meer gebeurd. De
meestal onnuttige wilde cameravoering werd weliswaar niet helemaal aan de kant
geschoven, maar bij de interessante ballades werd het tempo van de
beeldwisselingen en het oeverloze gedraai en gezoom
heel vaak in overeenstemming gebracht met de maat en de toonhoogte van de
songs.
Het was eigenlijk best leuk, amusant en qua show
ronduit spectaculair ditmaal wat de Russen voor het te grote Europa in petto
hadden.
En zelfs de uitslag beviel
ons. Die was helemaal puik. De jonge entertainer Alexander Rybak
haalde met een viool en het liedje Fairytale een
monsterscore van 387 punten. Nummer twee IJsland kreeg er 218 en Azerbeidzjan
eindigde als derde met 207 punten.
In menig Europese huiskamer
zal men gedacht hebben, wat is dit voor raar houtwerk dat hij in handen heeft
en tegen zijn kin drukt, want de snaren van een viool waren al dertig jaar niet
meer te horen geweest tijdens dit muziekfestival.
De landen die qua
zangprestatie ervoor in aanmerking dienden te komen werden terecht afgestraft
en aan alles kon men ditmaal ook de invloedrijke hand van een vakjury
bespeuren, hoewel Noorwegen ook zonder dat de winnaar zou zijn geworden.
Een aantal
landen had gelukkig gekozen voor een authentieke aanpak, zodat het soms modern
volksdansen werd en de kostuums zich het best lieten definiëren als
klederdracht, maar gek genoeg misstonden deze inzendingen van Kroatië,
Portugal, zelfs Albanië, Bosnië Herzegovina en Armenië allerminst in het
spektakel. Hooguit het optreden
namens Griekenland deed ons denken aan de ochtendgymnastiek: Griekenland in
beweging.
Kortom, volkomen onverwacht werd
het Eurovisiesongfestival dit jaar best een onderhoudend televisieprogramma
waarin de bijdrage van Nederland weliswaar had gekund maar dan uitsluitend om
de winnaar van nog meer glans te voorzien.
Cornald Maas was ronduit irritant toen hij een geüniformeerd
Russisch intermezzo met aardige zang volkomen naar de Filistijnen hielp door
gedurende het gehele nummer er dwars doorheen te lullen. Een beginner in het
televisievak weet al dat je dan beiden niet meer hoort.
En ofschoon
zijn slotopmerking dat je zonder Idols ook succesvol
kunt zijn ons volkomen juist bleek, toch hierbij de toevoeging: nu nog een
leuke commentator erbij die de pauzes tussen de liedjes minder met foute
dubbele onderwatersteken presenteert, en het wordt
weer wat met het jaarlijkse liedjesfestijn – misschien dat na 50 maal het tij
nog net kan worden gekeerd.
De Tv-recensent
Hoi,
Gelukkig heb ik een draaibare satellietantenne en had geen last van Cornald Maas. Heb even via de Russische TV naarf TV 1 Russia gekeken en had gelukkig
nog beter geluid van de muziek dan via de EBU-signalen
die Nederland gebruikte.
Je hebt veel meer keuze en ook kun je alle landen ontvangen en vergelijken en
je ziet series c.q. amusementsprogrammas die hier in nederland pas paar jaar erna
komen.
Heb ook een website met satellietnieuws wat ik zelf bij hou.
Groetjes van Bernie Hoevenaars
uit Venray. (ps. mijn moeder heet met zo als u met de achternaam,
welkomisch...).
Bernie Hoevenaars